Third Rabia Balkhi Awards Program

Third Rabia Balkhi Awards Program فورم کاندیدان سومین دور اهدای جوایز رابعه بلخی

Team Members

منیژه باختری

منیژه باختری، سند کارشناسی خود را در رشتۀ ژورنالیزم و کارشناسی ارشد را در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی به دست آورده است. او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ در دانشکدۀ ژورنالیزم دانشگاه کابل به تدریس پرداخت و در کنار آموزش، پژوهش‌های متعددی در حوزه‌های ژورنالیزم، ادبیات و فرهنگ انجام داد. دستاورد این پژوهش‌ها انتشار چندین کتاب است: * جهان دل‌انگیز خبر: کتابی آموزشی دربارۀ خبرنویسی، گونه‌های خبر و گزارش که به شکل متن درسی برای دانشجویان ژورنالیزم تهیه شده است. * اخلاق و حقوق در ژورنالیزم: از نخستین پژوهش‌ها در افغانستان در این حوزه است که حقوق خبرنگاری را در چارچوب قوانین کشور بررسی می‌کند و هم به مسائل اخلاقی حرفه‌یی می‌پردازد و راهکارهایی برای خبرنگاران پیشنهاد می‌دهد. * انگبین نیشخند و شرنگ نوشخند: تحقیقی گسترده دربارۀ طنز، ماهیت و مبانی آن، همراه با مروری تاریخی بر طنز در افغانستان است. * روزنامه‌نگاری ادبی: پژوهشی دربارۀ رابطۀ ژورنالیزم و ادبیات است و بررسی می‌کند که چگونه زبان و شگردهای ادبی می‌توانند در ژانرهای مختلف ژورنالیستی به کار گرفته شوند. * ۹۳ سال رسانه و قانون: تحقیقی جامع دربارۀ رسانه‌ها و قوانین رسانه‌یی افغانستان است که سیر تاریخی قوانین مربوط به رسانه را از نخستین قانون اساسی کشور تا آخرین قوانین نافذ بررسی کرده است. این اثر همچون کتاب راهنما عمل می‌کند و حاوی تاریخ‌ها، نام‌ها و داده‌های فراوانی است. ادبیات داستانی نخستین مجموعه داستان های کوتاه او به نام «سه پری» منتشر شده است و یکی از داستان‌های کوتاه این مجموعه به نام «سه پری» به زبان های دنمارکی و انگلیسی چاپ شده است. او تا کنون سه رمان منتشر کرده است: «چار دختر زردشت»، «خاکستر شیرین» و «دفی برای گلسا» در کنار آن، او به معرفی ادبیات داستانی افغانستان نیز پرداخته است. نوشته‌های او در این زمینه در روزنامه‌ها و مجله‌های مختلف، به‌ویژه در روزنامۀ هشت صبح منتشر شده‌اند. این مجموعه بعدتر به صورت کتابی مستقل با نام «دستینه‌های بی‌دستور» به چاپ رسیده است. منیژه باختری در سال ۲۰۰۹، به دلیل پذیرش مأموریت دیپلماتیک، از ادامۀ کار دانشگاهی بازماند؛ اما فعالیت‌های ادبی و فرهنگی او همچنان در کنار مسؤولیت‌های دیپلماتیکش ادامه یافته است.

فریبا صادق آتش

در شهر کابل، جایی میان کوچه‌های آفتاب‌گرفته و نسیمِ شعر، دختری چشم گشود که بعدها آتش اندیشه و وواژه ها شد. در خانه‌ای که صداهای فرهنگ و کتاب در گوش دیوارها طنین داشت، فریبا در دامان خانواده‌ای دانا و ادب‌پرور بالید. نخستین واژه‌ها را نه از الفبا، که از نغمهٔ مهر و معنا آموخت. در لیسهٔ عالی زرغونه، جوانه‌های دانش در جانش رویید، و سپس در دانشکدهٔ ژورنالیزم دانشگاه کابل، گام در راهی نهاد که در آن اندیشه و قلم، هم‌دل و هم‌سفر او شدند. در همان سال‌ها، واژه‌هایش بر صفحات نشریات نشستند و صدا و حضورش در رادیو و تلویزیون کشور، روشنی بخش هنر و فرهنگ گردید. او در مقام دکلماتور و پرودیوسر، صدای زنان، شعر، و عشق را از فراز امواج به گوش دل‌ها رساند. پس از فراغت از دانش، خبرنگار شد؛ در نشریه و مجلهٔ علمی دانشگاه کابل و سپس در مجلهٔ (سباوون)، نگاهش را در قاب کلمات به جهان بخشید. همزمان با رسانه‌ها و مجلات گوناگون همکاری داشت و اندک زمانی نیز در جمهوری تاجیکستان، گرداننده نشریه (پیوند) بود، پلی میان دل‌ها و دیارها. سال‌هاست که در سرزمین آلمان می‌زید، اما غربت نتوانست آواز وطن را از دلش بگیرد. بیش از سه دهه است که در آن سوی ابرها، همچنان با قلم، شعر، و مهر، چراغ فرهنگش را فروزان نگاه داشته است. شعر، همدم دیرین اوست. از شانزده‌سالگی با واژه عهد بست و از آن پی دو مجموعهٔ شعری از او به یادگار مانده است: (از آیینهٔ خورشید) که در زادگاهش منتشر شد، و (Frostige Momente – انجماد لحظه‌ها) که در دیار آلمان از سوی انجمن نویسندگان ارلانگن به چاپ رسید. ترجمهٔ فارسی این اثر نیز در آستانهٔ تولدی دیگر است تا آتش کلامش دوباره جان بگیرد. فریبا صادق آتش، شاعری‌ست که میان دو فرهنگ، پلی از نور و معنا کشیده است، واژه‌های فارسی را به زبان آلمانی می‌برد و اشعار آلمانی را به فارسی بازمی‌گرداند، تا روح دو زبان در هم تنیده و هم‌آهنگ گردد. او اکنون در مقام مدیر مسؤول مجلهٔ (بانو) در اروپا، با عشقی بی‌دریغ، صدای زنان، ادبیات، و فرهنگ فارسی‌زبانان را زنده نگاه داشته است. فریبا صادق آتش، زنی‌ست که از آتش زاده نشده، بل از نور واژه‌ها آفریده شده است، شعله‌ای آرام، اما جاودانه، که در هر واژه می‌درخشد و در هر دل، گرمای حضورش می‌ماند.

فرنگیس میرزاد

فرنگیس میرزاد، یک نام‌آشنا در هنر موسیقی و آواز خوان برجسته افغانستان،که از اوان کودکی، از زادگاه اش مهاجر و ‌همراه با خانوادهٔ اش در کشور هالند زندگی می‌کند. زیستن در غربت و تجربهٔ مهاجرت، بنیان نگاه هنری او را شکل داده و اثر ژرف در جان‌مایهٔ آثارش بر جای نهاده است این هنرمند خوش صدا اساسات موسیقی و آواز خوانی را از نزد استادش محترم استاد وحید قاسمی آموخته و با تلاش، استعداد و پشت کار که از خود نشان داد به زودترین فرصت قلعه های شامخ این هنر دلپذیر را پیمود. آواز فرنگیس میرزاد، صدایی‌ست دل انگیز ، گرم و متأثر و آمیخته از گنجینه های بینظیر و اشعار فاخر و ماندگار توام با ساز های اصیل و بومی کشور و امیزش عناصر موسیقی معاصر. آثار او بازتاب‌دهندهٔ مفاهیمی چون عشق، آزادی، استقامت، هویت فرهنگی و کرامت انسانی بوده و موسیقی‌اش پلی‌ست که پیشینه ها را با دنیای معاصر پیوند میدهد . نخستین اثر او «قربانیان جنگ» نام دارد که در سال ۲۰۱۸ میلادی، با درخواست و حمایت کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) تولید شده و به‌گونه‌ای گسترده بازتاب یافت؛ اثرییست دردآشنا که رنج انسان را در سایهٔ جنگ و آوارگی روایت می‌کند. از میان آثار شاخص و ماندگار او می‌توان از : «آفتابا» بر پایهٔ غزل حضرت مولانای بلخی، «رابعهٔ بلخی» به مناسبت بزرگداشت مادر شعر پارسی، «قفس» بر شعر قیصر امین‌پور، در دادخواهی حقوق دختران و زنان افغانستان، «آزادی» بر سروده‌ای از ژاله اصفهانی، و «بانو» بر سرودهٔ مشترک بانو صنم عنبرین و بانو نگین بدخش. نامبرد . این مجموعه آثار، جایگاه فرنگیس میرزاد را به‌عنوان هنرمندی متعهد، آگاه و اندیشه‌محور در جامعهٔ فرهنگی تثبیت کرده است. از جمله آثار ویژهٔ او «ای با من و پنهان چو دل» است که به مناسبت بزرگداشت حضرت مولانا جلال‌الدین بلخی در شهر قونیه کشور ترکیه ترتیب و تنظیم شده چنانچه در ماه جون سال ۲۰۲۴ در سمینار باشکوهی تحت عنوان “هفتصد سال با مولانا” که از سوی یونسکو در پاریس برگزار شده بود با صدای فرنگیس میرزاد ٫ به نمایندگی از کشور افغانستان، به‌گونهٔ رسمی اجرا و توسط رسانه های بین المللی پخش و مورد استقبال قرار گرفت . همچنان در ماه مارچ سال ۲۰۲۵، آهنگ «بانو» به مناسبت روز جهانی زن، در برنامهٔ SOS Afghan Women که در یکی از تالارهای برج ایفل پاریس، به‌صورت زنده به صدای منحصر به فرد بانو فرنگیس میرزاد اجرا شد؛ آهنگ نمادین است که پژواک کرامت انسانی، ایستادگی و دادخواهی زنان افغانستان را به گوش جهانیان رساند. فرنگیس میرزاد افزون بر فعالیت‌های هنری، از مدافعان و پاسداران متعهد از میراث‌های فرهنگی افغانستان و از صداهای صریح و استوار در حمایت از حقوق زنان به‌شمار می‌رود. او با بهره‌گیری از موسیقی به‌عنوان زبان مشترک انسان‌ها ٫برای آگاهی دهی ٫همبستگی و برای دادخواهی حقوق بانوان و دختران فعالیت مینماید آثار او الهام‌بخش مخاطبان بسیاری در سراسر جهان بوده و همواره با توجه و استقبال گسترده روبه‌رو شده است.

مارینا گل‌بهاری

مارینا گل‌بهاری با بازی در نقش اصلی فیلم «اسامه» (۲۰۰۳) ساخته صدیق برمک به شهرت جهانی دست یافت. این فیلم موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی‌زبان در سال ۲۰۰۴ شد. او فارغ‌التحصیل لیسه زرغونه کابل است و پس از یک دهه فعالیت سینمایی و تئاتری در افغانستان، در پایان سال ۲۰۱۵ مجبور به ترک کشور شد و اکنون در فرانسه زندگی و فعالیت می‌کند. تاکنون دو مستند درباره زندگی او ساخته شده است. فیلم‌شناسی برگزیده · ۲۰۰۳: اسامه (نقش اصلی) – شناخته‌شده‌ترین اثر · ۲۰۰۷: جنگ تریاک · ۲۰۰۸: عمل ننگین (نقش اصلی) · ۲۰۱۲: خاک و مرجان · ۲۰۱۶: سرزمین روشنان (مستند) · ۲۰۱۸: باچا پوش (فیلم کوتاه) · ۲۰۱۹: دور از کابل (مستند کوتاه) · ۲۰۲۳: عشق پنهان (شهر لوکزامبورگ) – آخرین اثر فعالیت‌های تلویزیونی همکاری با تلویزیون بیگم. · ۲۰۱۲: خیابان ما (سریال ۳۰ قسمتی) · ۲۰۲۳: عشق پنهان (شهر لوکزامبورگ) تئاتر · ۲۰۰۶: رنج بیهوده عشق (شکسپیر) – کابل · ۲۰۰۹: خواهران (فابریس ملکیو) – پاریس جوایز (برای فیلم «اسامه») · ۲۰۰۳: بهترین بازیگر زن، جشنواره Cinemaya دهلی نو / بهترین بازیگر جوان، جشنواره مولودیست کی‌یف · ۲۰۰۴: بهترین بازیگر زن، جشنواره بین‌المللی سینمانیا مانیل حضور در جشنواره‌های بین‌المللی عضو هیئت داوران و مهمان جشنواره‌های معتبری چون جشنواره سه قاره نانت (۲۰۱۵)، جشنواره بین‌المللی بوسان (۲۰۰۳ و ۲۰۱۵) و چندین جشنواره دیگر در اروپا و آسیا بوده است. بلدیت به زبان ها مسلط به زبان: فارسی، انگلیسی و فرانسوی. مرجع اطلاعات فوق توسط فیلیس موله از L’usage du monde au 21ème siècle جمع‌آوری شده است.

فوزيه ميترا

بانو فوزيه ميترا اولين فرزند خانواده در شهر كابل ديده به جهان گشود وي در يكي از ولايات شمالي كشور شامل مكتب شده و تا صنف ششم را در انجا خواند . بعدا كه خانواده اش روانه كابل شد .بقيه دروس اش را در كابل به انجام رسانيد . فوزيه ميترا هنوز نو جوان و شاگرد مكتب بود و نظر به علاقه ي فراواني كه به گويندگي داشت راه راديو افغانستان را در پيش گرفت . وي بعد از ختم تحصيلاتش به حيث نطاق رسمي اداره ي نطاقان راديو تلويزيون ملي بكار اغاز كرد .. ولي او هميشه ممنون مادرش در همراهي رسيدن به اين ارزوي بزرگش است . خانم ميترابعد از گذشتاندن چندين امتحان كارش را از برنامه هاي تلويزيوني اغازيد و به خوانش برنامه هاي متنوع معمول انزمان پرداخت تا اينكه به خوانش اخبار روز و بعدا خوانش اخبار شب راديو و تلويزيون كه ارزوي هر گوينده ي بود رسيد .. وي مدت زماني هم در شعبه خبر اداره اطلاعات راديو افغانستان كار و از انجا برنامه سازي را اموخت : بانو ميترا در سال ١٣٧١ در كنار كار هاي ژورناليستكي راديو و تلويزيون ، بحيث استاد در ليسه ابولقاسم فردوسي به تدريس شاگردان پرداخت .. زمانيكه شرايط در داخل كشور سخت و طاقت فرسا شد وي با كودكان و همسرش جناب حسين ميترا ترك وطن كرده و روانه اروپا شده تا در كشور شاهي هالند رسيد . قابل يادهانيست كه فوزيه جان ميترا در خارج از كشور هم ارام ننشسته و به فعاليت هاي ژور نالستكي و فرهنگي خودش ادامه داد .. اشتراك در محافل ادبي و فرهنگي افغانها در أكثريت كشور هاي اروپايي و تهيه ي مطالب و گزارشهاي فرهنگي ، توانست وي را همچنان محبوب نگهدارد . از افتخاراتي كه بانو ميترا بدست اورده است : وي در سال 1374 خورشيدي بمناسبت هفتادو سومين سالگي راديو افغانستان لقب نطاق شايسته را دريافت . همچنان ايوارد ها ، تقدير نامه ها و سپاسنامه ها و تحسين نامه هاي فراواني از كانون ها و نهاد هاي فرهنگي برون مرزي دريافت كرد كه از جمله ميتوان از ايوارد ستاره ي طلايي كه ضمن گراميداشت وي از اتحاديه فرهنگي گلخوشه ها و همچنان ايوارد و تقدير نامه هاي از اين اتحاديه .. تقدير نامه ها و ايوارد هاي بهترين فعال فرهنگي از اتحاديه ي انجمنهاي پناهندگان افغان ايواردي فعال حقوق زنان از انجمن همبستگي زنان افغان تنديس ازادي از شهر اپلدورن هالند تنديس بيدل مشتركان از سه كانون رسمي فرهنگي كشور شاهي دنمارك . و همچنان تحسين نامه ي از سفارت جمهوري افغانستان در لاهه در دوران قبل از طالبان بخاطر زنده نگهداشته فرهنگ و ادب افغاني در خارج از كشور . ايواردي از انجمن پرستو هاي مهاجر از شهر وايله ي دنمارك و تقدير نامه ي از همايش اروپايي زنان تحسين نامه ي از فدراسيون سازمانهاي پناهدگان هالند .. تلويزيون بهار ، تلويزيون سهيل و راديو نوين و فراوان اسناد و تقدير نامه ها از مجامع فرهنگي ، هنري و ادبي .. بانو ميترا با صداي دلنشين اش دكلمه هاي قشنگي هم دارند كه شنوندگانش را گاهي بوجد و گاهي به ارامش دعوت ميكند .. بانو ميترا فعلا هم بحيث معاون اتحاديه ي فرهنگي گلخوشه ها و مدير صفحه و مسوول كميته فرهنگي اين اتحاديه ي فعال و پر تلاش است .. بانو ميترا در برنامه يكه بنام رومي ايوارد راه اندازي شد با اخذ راي از ميان پنجصد بانوي كانديد شده ي افغان در جمع بهترين ها قرار گرفت و در رديف زنان تاريخ ساز و اثر گزار جايي براي خودش باز كرد … بانو ميترا با جناب حسين ميترا يكي از ژور ناليستان موفق راديو افغانستان ازدواج كرده ، مادر يك دختر و سه پسر بوده همراه با خانواده اش در كشور شاهي هالند زندگي ميكند .